Αγαπητό ημερολόγιο. Είμαι η μικρή Κατερίνα και όταν παίζω με τους φίλους μου είμαι πρόεδρος στη φανταστική χώρα Α.

Η χώρα μου, η Α, βοηθά ενεργά μια άλλη χώρα, την Β που αντιμετωπίζει εισβολή από τους “κακούς”. Της προσφέρω υποστήριξη σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς, ανθρωπιστική βοήθεια, ακόμα και επιθετικά όπλα για να πολεμήσει τους “κακούς”.

Το νιώθω αυτό ως υποχρέωση μου γιατί εκτός των άλλων, η πολύ κοντινή μου χώρα, η Γ, που την αγαπώ σαν αδελφή μου, επίσης έχει υποστεί εισβολή από άλλους “κακούς”. Αυτοί οι “κακοί” με τρομάζουν και εμένα και όλο θέλουν να μου πάρουν τον κήπο του σπιτιού μου, και φοβάμαι πολύ.

Έρχεται τώρα μουσαφίρης ο πρόεδρος της χώρας Β στο σπίτι μου για να με ευχαριστήσει, για την βοήθεια. Δεν λέει όμως κουβέντα για τους “κακούς” που έχουν εισβάλει στην αγαπημένη μου Γ, και τρομάζουν και εμένα. Επίσης, αγαπητό ημερολόγιο, έφερε μαζί του και δύο άγριους που είπαν ότι είναι φίλοι μου, όμως εγώ ούτε τους αναγνωρίζω, ούτε μιλάνε τη γλώσσα μου, ούτε έχουν τον ίδιο πολιτισμό με εμένα, γιατί είναι ίδιοι με άλλους παλιούς “κακούς” που είχανε εισβάλει στη χώρα μου και είχανε σκοτώσει πολλούς γονείς και παπούδες των πραγματικών μου φίλων, αυτών που βλέπω συνέχεια δίπλα μου. Εγώ όμως είμαι μικρούλα, φοβήθηκα και δεν τους έδιωξα, και τους άγριους και τον πρόεδρο της Β.

Αγαπητό ημερολόγιο, πες μου τι να κάνω. Ο κολλητός μου ο Κούλης, καλό παιδί αλλά λίγο μπουμπούνας, λέει ότι μια χαρά είμαστε. Η θεία μου η Αμερική λέει το ίδιο. Όμως 10 εκ. φίλοι μου ντρέπονται και λένε ότι είμαι πρόεδρος σε ΜΠΑΝΑΝΙΑ.

Ευτυχώς που είναι ιστορία είναι ένα παιχνίδι που συμμετέχω, καθώς αυτά, αγαπητό μου ημερολόγιο, δεν γίνονται στην πραγματικότητα. Στον πραγματικό κόσμο, οι χώρες σέβονται τον εαυτό τους.

Καληνύχτα!

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here