Ξεκινάμε μια νέα στήλη με τον εύγλωττο τίτλο BANANA REPUBLIC.

Οι BANANA REPUBLICS, Μπανανίες στα καθ’ ημάς, ήταν οι μικρές χώρες (Δημοκρατίες και καλά) της Λατινικής Αμερικής, που κυρίως την περίοδο 1950-1990, ήταν τόσο δημοκρατικές όσο τους επέτρεπαν ούτε καν οι κυβερνήσεις των ΗΠΑ, αλλά οι αμερικάνικες πολυεθνικές όπως η διαβόητη UNITED FRUIT, κύριος «πελάτης» (όρα αφέντης) των χωρών αυτών στο εξαγωγικό τους εμπόριο ειδών διατροφής.

Όπως είναι εύκολα κατανοητό οι όροι εμπορίου που επιβάλλονταν ήταν ληστρικοί, και αν κάποιος λαός αντιδρούσε … τη λύση έδινε ο στρατός.

Με την πάροδο του χρόνου ο όρος απέκτησε ευρύτητα και πλέον σημαίνει τις χώρες χαμηλής θεσμικής θωράκισης όπου διάφοροι παράγοντες, οικονομικοί αλλά όχι μόνο, είναι πιό «ίσοι» από τους υπόλοιπους πολίτες.

Στη νέα στήλη λοιπόν, θα καταγράφουμε γεγονότα που δείχνουν ότι το κοινό περί δικαίου αίσθημα παραβιάζεται ουκ ολίγες φορές.

Ως αποτέλεσμα, η ουσιαστική ισότητα, αυτή που έχει ως προμετωπίδα της μια αστική δημοκρατία που στηρίζεται στο τρίπτυχο της Γαλλικής Επανάστασης liberté égalité fraternité, είναι ζητούμενο.

Σπεύδω να τονίσω ότι οι περιπτώσεις που θα αναφέρονται από τη στήλη δεν θα είναι, τις περισσότερες τουλάχιστον φορές, παράνομες. Δεν είμαστε ούτε επιζητούμε να γίνουμε εισαγγελείς. Θα καταγράφουμε όμως γεγονότα που ο καλοπροαίρετος πολίτης αβίαστα θα πει: «Ναι, αυτό είναι νόμιμο … αλλά δεν θα έπρεπε να είναι».

Πάμε λοιπόν.

Ο ιδιοκτήτης της αλυσίδας Super Markets «Καρυπίδης» καταδικάστηκε από το Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Κομοτηνής σε φυλάκιση 6 ετών για απάτη σε βαθμό κακουργήματος. Είχε εκδώσει ακάλυπτες επιταγές και δεν είχε πληρώσει προμηθευτή αγροτικών προϊόντων της εταιρίας του. Ο εν λόγω κύριος, τον οποίο στη φωτό βλέπουμε σε στιγμές χαλαρότητας και αλληλοεκτίμησης με τον πρωθυπουργό, δεν θα εκτίσει ούτε μία μέρα φυλακής. Απλά θα εξαγοράσει την ποινή του καθώς η αυτοτελής ποινή για το κακούργημα δεν ξεπέρασε τα 5 χρόνια. Ο επιπλέον χρόνος ήταν για λοιπά αδικήματα.

Τα χρέη του εν λόγω κυρίου (θυμίζω ότι καταδικάστηκε για απάτη από το δικαστήριο) δεν περιορίζονται μόνο σε αυτά για τα οποία καταδικάστηκε.

Οφείλει άνω των 110 εκ. ευρώ στο δημόσιο και άνω των 70 εκ. ευρώ σε εργαζόμενους στην αλυσίδα του. Όσο για το χρέος του σε προμηθευτές, και αυτό είναι υπέρογκο αλλά απροσδιορίστου, απ’ όσο ψάξαμε, ύψους.

Το ευτράπελο, για το επίπεδο επιχειρηματικότητας και θεσμικής θωράκισης της χώρας, είναι ότι ο καταδικασμένος για απάτη κύριος, τυγχάνει πρόεδρος της ομάδας ποδοσφαίρου του Άρεως (έτσι αποκαλείται από του οπαδούς του) Θεσσαλονίκης και διατηρεί ποικίλες επιχειρηματικές δραστηριότητες όπως η προμήθεια υγειονομικού υλικού (μάσκες προστασίας από covid καθώς και διαγνωστικά τεστ) προς φορείς του δημοσίου (Περιφέρειες Αττικής, Κ. Μακεδονίας κλπ.).

 

Τέλος, στα ανωτέρω να αντιπαραβάλλω ότι κυρία (εδώ ο τίτλος δεν είναι ειρωνικός) είχε καταδικαστεί σε 10 χρόνια φυλάκισης για πλαστογράφηση απολυτηρίου δημοτικού, το οποίο θα της εξασφάλιζε ένα μισθό ως καθαρίστρια.

Η ποινή είχε αρχίσει να εκτίεται μέχρι που πολίτες ταρακούνησαν την προηγούμενη κυβέρνηση που επενέβη και μπόρεσε και έβγαλε την κυρία από τη φυλακή, καθώς η δικαιοσύνη είναι, ως γνωστόν, τυφλή και δεν μπορούσε να δει την υπόθεση με άλλο μάτι.

Κάποιοι άλλοι συμπολίτες μας, από την άλλη, είπαν ότι κακώς υπήρξε η επέμβαση γιατί η Θέμις είναι θεσμικώς ανεξάρτητη.  

Έρώτηση κρίσεως. Στη Γουατεμάλα συμβαίνουν αυτά;

 

1.2.2022

Homo Economicus

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here