Η Παρβάνα Αμίρι, είναι μία έφηβη από το Αφγανιστάν, που ήρθε στην Ελλάδα το 2019 και η πρώτη της «εντύπωση» ήταν η Μόρια. Τώρα ζει σε άλλη δομή, αλλά μερικά πράγματα μένουν ανεξίτηλα, τόσο ανεξίτηλα, που πρέπει να τα μοιραστείς, για να τα ξορκίσεις. Μοιράζεται, λοιπόν, μαζί μας τα όσα έζησε στον καταυλισμό από τις οπτικές γωνίες διαφόρων κατοίκων της: πώς είναι να είσαι κορίτσι στη Μόρια, πώς είναι να είσαι ασυνόδευτος ανήλικος, μητέρα, εθελοντής-μεταφραστής, ηλικιωμένη σύζυγος, διεμφυλικ@. Κοινοτοπία, αλλά θα την πω: αυτό το βιβλίο είναι μια γροθιά στο στομάχι.
«Οι λύκοι κυνηγούν στο σκοτάδι της νύχτας κι οι βοσκοί φροντίζουν το κοπάδι τους. Αλλά εδώ οι λύκοι είναι οι βοσκοί, οι βοσκοί είναι τα πρόβατα και τα πρόβατα γίνονται λύκοι».
Απόσπασμα από το επίμετρο του Γιώργου Τσιμουρή, κοινωνικού ανθρωπολόγου, καθηγητή στο Πάντειο:
«Η Παρβάνα μας φωνάζει μέσα απ’ την κόλαση του στρατοπέδου την εμπιστοσύνη της στην ανθρώπινη αλληλεγγύη και μας θυμίζει ότι η πραγματικότητα του στρατοπέδου στη μετανεωτερική Ευρώπη δεν είναι η εξαίρεση αλλά ο κανόνας. Απομένει σ’ εμάς να αντιληφθούμε ότι απ’ την απάντησή μας δεν διακυβεύεται μόνο η σωτηρία των “άλλων” αλλά πρωτίστως η σωτηρία της δικής μας ψυχής, γιατί ακόμα κι αν δεν μπορέσουμε να σταματήσουμε το έγκλημα που συντελείται μπροστά στα μάτια μας, είναι σημαντικό να μην έχει την έγκρισή μας».
Ακολουθήστε με στο Instagram για περισσότερες παρουσιάσεις βιβλίων και διαγωνισμούς.
Βιβλιοφιλικά,
Silverchild

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here