«Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα» ,
Άλμπερτ Αϊνστάιν

Αρκετοί  πολίτες  δεν διστάζουν  να εκφράσουν  δημόσια τις πολιτικές, ιδεολογικές και πολιτισμικές τους απόψεις. Με προσωπικό κόστος συχνά, ιδιαίτερα αν ενοχλούν ή δεν είναι του συρμού.

Δεν το κάνουν από βίτσιο και καπρίτσιο. Δεν νοιάζονται  να παραστήσουν τους παντογνώστες,  διαφωτιστές και κατηχητές. Δεν έχουν καμιά διάθεση να χαλάνε τις καρδιές τους με γνωστούς και άγνωστους, κάθε άλλο. Δεν κόπτονται για λίγα λεπτά δημοσιότητας. Δεν εκτίθενται για να πάρουν κάποια προσωπικά ανταλλάγματα. Ούτε απέκτησαν τη διαστροφή να κοντράρονται άγονα με άλλους.

Το κάνουν γιατί έχουν πειστεί ότι «Ο κόσμος είναι επικίνδυνος, όχι εξαιτίας αυτών που κάνουν το κακό, αλλά εξαιτίας αυτών που τους κοιτάζουν χωρίς να κάνουν τίποτα» (Άλμπερτ Αϊνστάιν). Το κάνουν σαν ελεύθεροι πολίτες, υπακούοντας τη φωνή της συνείδησης τους. Το κάνουν γιατί αρνούνται να μένουν απόμακροι θεατές στο έργο που παίζεται γι αυτούς. Το κάνουν γιατί δεν τους αρέσει να στρουθοκαμηλίζουν και να προσπερνούν αδιάφορα κακώς κείμενα. Το κάνουν  κυρίως από καθήκον και χρέος στη Δημοκρατία.

Αναγκάζονται να γίνουν οι ίδιοι πομποί και αναμεταδότες γεγονότων, ιδεών και κριτικής στις εξουσίες, αφού παραλείπουν να το κάνουν, ως οφείλουν, τα περισσότερα μέσα μαζικής ενημέρωσης (κατά πολλούς εξαπάτησης και αποβλάκωσης).

Και φυσικά δεν κακίζουν όσους, για κατανοητούς  ή όχι λόγους, επιλέγουν τη σιωπή, απαιτούν όμως αυτονόητα το σεβασμό τους.

Να το πούμε ξεκάθαρα. Η Δημοκρατία φαλκιδεύεται και ουσιαστικά καταργείται χωρίς πλουραλισμό ενημέρωσης, ισότιμη διακίνηση ιδεών και αυστηρό έλεγχο κάθε εξουσίας. Μετατρέπεται σε οιονεί δικτατορία, όπου επιτρέπεται  στον καθένα ιδιωτικά η ελευθερία λόγου στο καφενείο και την πλατεία αλλά στο τέλος της ημέρας ακούγεται  σπίτι του η συγχορδία της μιας και μοναδικής άποψης. Ένας αόρατος  ιστός ορατών και αόρατων συμφερόντων κανονίζει τι θα ακουστεί, τι θα αποσιωπηθεί, τι θα κατασκευαστεί, τι θα μεγαλοποιηθεί ή  παραποιηθεί.

Στη Βαλκανική βέβαια Ελλάδα με κατάλοιπα ραγιαδισμού και παράδοση πολιτικών ανωμαλιών, η χειραγώγηση σήμερα γίνεται  απροκάλυπτα  με στυλ, τσαμπουκά και το έτσι θέλω.

Σε ποιον άλλωστε να δώσουν λογαριασμό πολλοί διαμορφωτές της κοινής γνώμης, όταν σφυρίζουν αδιάφορα τα θεσμικά όργανα ελέγχου τους;

Να γιατί χωρίς ενδοιασμούς και ηθικές αναστολές ταυτίζονται με τα μεγάλα αφεντικά για το ξεροκόμματο ή το παντεσπάνι, αντί να τηρούν τη δεοντολογία του λειτουργήματος που τάχθηκαν να υπηρετούν. Χώρια που αρκετοί, μπροστά στην ανάγκη επιβίωσης,  συμμορφώνονται προς τις υποδείξεις ή αυτολογοκρίνονται ενώ οι συνεπείς επαγγελματίες εξωθούνται στην αφάνεια. Κάπως έτσι η Ελλάδα κατατάσσεται στις τελευταίες θέσεις μεταξύ των 27 χωρών της ΕΕ ως προς την αξιοπιστία των ΜΜΕ .

Η ιστορία ανέκαθεν γράφεται με την πάλη των ιδεών και αντιθέσεων, τη μάχη της επιστήμης εναντίον της δεισιδαιμονίας και των προκαταλήψεων, του ορθολογισμού εναντίον των δογμάτων και της μεταφυσικής, του καλού εναντίον του κακού.

Έτσι οι κοινωνίες και οι άνθρωποι, με αμέτρητους αγώνες και θυσίες, άφησαν πίσω τον πρωτογονισμό και κατέκτησαν την πρόοδο.

Όσοι σήμερα τσουβαλιάζουν ανθρώπους και ιδέες στο όνομα μιας δήθεν ενότητας και ομοιογένειας, όσοι αποσιωπούν  αντιθέσεις, θολώνουν ή διαστρέφουν την πραγματικότητα, θεοποιούν τεχνοκράτες και διαχειριστές, τοποθετούν φίμωτρα και φίλτρα, στιγματίζουν την όποια παρέκκλιση από το μονόδρομο που έχει επιβληθεί, μπορεί να εκτελούν συμβόλαια με αδρή αμοιβή, να ξέρουν όμως, ότι μακροπρόθεσμα η Δημοκρατία, χωρίς το οξυγόνο της, τη διαφωνία, την κριτική και τον έλεγχο, γεννά τέρατα, που κάποτε θα καταβροχθίσουν και τους ίδιους.

Αφού, πριν, ξεζουμίσουν το λαό.

Γιατί, ας μη γελιόμαστε, η επιβολή της μιας και μοναδικής  «αλήθειας» δεν αποτελεί μια αθώα ιδεολογική εμμονή ή έκφραση αλαζονείας. Πίσω της κρύβει ένα αδυσώπητο κοινωνικό πόλεμο συμφερόντων και στοχεύει ευθέως στην καθυπόταξη του λαού, ώστε να δεχτεί μοιρολατρικά μια κοινωνία αδικίας και κραυγαλέας ανισότητας.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here