Οφείλουμε να ξεκινήσουμε με την παραδοχή ότι κάναμε λάθος στην πρόβλεψή μας. Στο άρθρο μας στις 26/2 καταλήγαμε ως ακολούθως: «Η Ρωσία για να τελειώσει με τις πολεμικές επιχειρήσεις δεν έχει πάνω από 3-4 ημέρες ακόμα. Θα αντέξει η Ουκρανία τόσο; Αυτό είναι το σημείο κλειδί».

Τελικά είχαμε πιστέψει (όπως όλοι οι αναλυτές) ότι η Ρωσία πηγαίνει για πόλεμο αστραπή. Όμως δεν είχαμε «μετρήσει» κάποια δεδομένα που μερικά από αυτά  ήταν μπροστά στα μάτια μας και άλλα αποκαλύφθηκαν με την εξέλιξη των επιχειρήσεων. Ας δούμε τα κυριότερα:

  1. Η Ρωσία επιτέθηκε με αριθμητικό μειονέκτημα. Η θεωρία αναφέρει ότι μια αναλογία επιτιθέμενου αμυνόμενου 3:1 είναι η ελάχιστη απαιτούμενη για εξασφάλιση επιτυχίας μαζί με τον επαρκή εφοδιασμό. Οι Ρωσικές Ένοπλες Δυνάμεις (ΡΕΔ) ανέπτυξαν το πολύ 180 χιλιάδες στρατό έχοντας να αντιμετωπίσουν τουλάχιστον 550 χιλιάδες. Δηλαδή η αναλογία ήταν αντίστροφη. Μηχανοκίνητο εξοπλισμό είχαν και οι δύο αντίπαλοι σε συγκρίσιμα επίπεδα. Ο πίνακας που παρουσιάσαμε στο προηγούμενο άρθρο είχε και ανακρίβειες και παρουσίαζε το σύνολο των ΡΕΔ και όχι αυτές που τελικά αναπτύχθηκαν.
  2. Οι ΡΕΔ είχαν απόλυτη υπεροχή σε πτητικά μέσα, τα οποία όμως χρησιμοποίησαν και εξακολουθούν να χρησιμοποιούν με μεγάλη φειδώ. Το γιατί θα το δούμε αργότερα.
  3. Από άποψη στρατηγικής και δεδομένης της αριθμητικής υστέρησης που ήταν σε γνώση των ΡΕΔ, οι τελευταίες στόχευσαν στις 2-3 πρώτες ημέρες της εισβολής τα κέντρα επιχειρήσεων – διοίκησης και τηλεπικοινωνιών των Ουκρανικών Ενόπλων Δυνάμεων (ΟΕΔ) μαζί με τα συστήματα αεράμυνας και τα αεροδρόμια. Τα τελευταία είχαν καίρια σημασία για λόγους που επίσης θα δούμε κατόπιν, οπότε λογικά διακινδύνευσαν για την κατάληψη – αδρανοποίησή τους επίλεκτες δυνάμεις.
  4. Οι ΟΕΔ δεν έχουν πλέον καμία σχέση με αυτές που (δεν) έδρασαν το 2014 στην κατάληψη της Κριμαίας. Έχουν ρεύσει ποταμοί όπλων, εφοδίων, τεχνολογίας από τη Δύση. Έχουν εκπαιδευτεί από νατοϊκούς συμβούλους και έχουν εκσυγχρονίσει το δόγμα τους. Είναι δηλαδή αξιόμαχες και πολύ μεγάλες σε μέγεθος, είναι ο μεγαλύτερος δυτικός στρατός στην Ευρώπη. Τα εθνικιστικά και νεοναζιστικά τάγματα δεν είναι ακριβώς «τάγματα». Μιλάμε για χιλιάδες μαχητές και συνεπώς είναι μεγέθους τουλάχιστον ταξιαρχίας αν όχι μεραρχίας το καθένα. Παίζουν στις ΟΕΔ το ρόλο που είχαν τα Waffen SS στη Wermacht και έχουν την ίδια κτηνώδη ιδεολογία και τις ίδιες δολοφονικές μεθόδους αλλά και παρόμοια μαχητικότητα.
  5. Η ουκρανική στρατηγική ήταν έξυπνη και στοχευμένη. Είχε εκπονηθεί κατά πάσα βεβαιότητα από δυτικούς καθώς δεν υπήρξε ουδείς συναισθηματισμός (υπεράσπιση συνόλου εθνικού εδάφους κλπ). Εγκαταλείφθηκαν οι μεγάλες πεδινές εκτάσεις, χωριά και κωμοπόλεις στους εισβολείς και η άμυνα επικεντρώθηκε στις 7-8 μεγάλες πόλεις: Χάρκοβο, Μαριούπολη, Νικολάεφ, Χερσώνα, Οδησσός, Ντνίπρο, Ζαπορίζιε και φυσικά Κίεβο.
  6. Όμως υπήρξε μια σημαντική, φαινομενικά ακαταννόητη, διαφορά. Ο κύριος όγκος των πλέον αξιόμαχων και των μηχανοκίνητων δυνάμεων των ΟΕΔ ήταν έναντι του αποσχισθέντος Ντονμπάς. Το γιατί και αυτό θα το αναλύσουμε σε λίγο.

Ας δούμε λοιπόν τώρα πως διαμόρφωσαν αυτά τα έξι σημεία κλειδιά την κατάσταση επί του πεδίου, και να εξηγήσουμε τους λόγους, κατά την άποψή μας, για την συγκεκριμένη εξέλιξη.

Πρώτα οι χάρτες.  Σύμφωνα με Αμερικανική πηγή είναι ως ακολούθως.

Και τώρα σύμφωνα με Ρωσική πηγή.

Κατ’ αρχήν, είναι σαφές ότι με την πάροδο του χρόνου οι χάρτες του ενός πλησιάζουν πολύ τους αντίστοιχούς του άλλου, καθώς η προπαγάνδα υποχωρεί προς την πραγματικότητα.

Οι ΡΕΔ καθήλωσαν τις πολύ ισχυρές ΟΕΔ στην περιοχή του Ντονμπάς. Η δύναμη των ΟΕΔ στην περιοχή αυτή είναι ίση με το σύνολο των ΡΕΔ που χρησιμοποιήθηκαν στην εισβολή μέχρι τώρα. Γιατί; Γιατί είτε οι ΟΕΔ ανέμενα επίθεση μόνο στο συγκεκριμένο χώρο είτε, γιατί όπως ισχυρίζεται η Ρωσία, ήταν έτοιμες να επιτεθούν στους αυτονομημένους του Λουχάνσκ και Ντόνετσκ. Αν ισχύει η πρώτη εκδοχή θα μας έκανε μεγάλη εντύπωση γιατί τουλάχιστον οι Αμερικανοί σύμβουλοι κάτι θα είχαν προβλέψει. Σε σημαντικό βαθμό η επίθεση των ΡΕΔ είναι copy-paste της επίθεσης των ΗΠΑ στο Ιράκ στον 1ο πόλεμο του Κόλπου.

Η κύριες επιτυχίες των ΡΕΔ είναι στο νότο. Δούλεψε πολύ καλά η παραπλάνηση. Υπερτονίζονταν εμμέσως από τη Ρωσία το μέτωπο από βορρά (ασκήσεις, μετακινήσεις στρατευμάτων, υπερέκθεση στα media κλπ) και η Ουκρανία και οι δυτικοί «τσίμπησαν» το δόλωμα. Επίσης ο στόλος στα ανοιχτά της Οδησσού και η απειλή απόβασης αγκίστρωσε τις ΟΕΔ της περιοχής που δεν βοήθησαν προς γενική κατεύθυνση ανατολικά. Η Μαριούπολη δεν θα έπεφτε αν είχε περιοριστεί η επίθεση από την κατεύθυνση του Ντονμπάς και μόνο, καθώς οι ναζί του Αζόφ (αποβράσματα και μισάνθρωποι) είναι ικανοί πολεμιστές και παλεύουν κυριολεκτικά για τη ζωή τους, όμως η πόλη περικυκλώθηκε από τα δυτικά και ήταν θέμα χρόνου. Όσο για τους Τσετσένους Spetsnaz, προσέθεσαν  τον «εξωτισμό» στην προσπάθεια τρομοκράτησης περισσότερο των δυτικών και λιγότερο των ΟΕΔ, νομίζω.

Το μεγάλο ερώτημα είναι στον μέτωπο του Κιέβου. Πήγαν για κάποιον εκεί τα πράγματα καλά; Και για ποιόν. Οι Ρωσοι όπως προαναφέραμε έκαναν «επίδειξη» σημαίας στον βόρειο άξονα, με τεράστιες συγκεντρώσεις μηχανοκίνητων μέσων που αργόσυρτα κινούνταν προς Κίεβο καθώς δεν είχαν σοβαρά  προβλήματα από την αεροπορία αλλά και τις επίγειες δυνάμεις των ΟΕΔ. Μας μοιάζει ότι «αιφνιδιάστηκαν» από την έλλειψη σημαντικής αντίστασης εκτός του Κιέβου και ίσως να χρονοτριβούσαν έτσι ώστε να συντονιστούν με τα άλλα μέτωπα σύμφωνα με το αρχικό επιτελικό σχέδιο. Από την άλλη, οι ειδικές τους δυνάμεις έκανα παράτολμη επίθεση στο αεροδρόμιο  Χοστόμελ, είχαν σημαντικές απώλειες και πραγματικά έφτασαν πολύ κοντά στη συντριβή, παρόλα αυτά κράτησαν το αεροδρόμιο. Δεν μου μοιάζει για παραπλανητική κίνηση εκτός αν είχαν πληροφορίες (λανθασμένες ή σωστές αδιάφορο) για ανάπτυξη δύναμης ταχείας επέμβασης του ΝΑΤΟ, οπότε ο έλεγχος του αεροδρομίου ήταν τεράστιας σημασίας.  Οι ΟΕΔ ταμπουρώθηκαν μέσα στην πόλη οπότε η κατάληψή της, και στόχος να ήταν, κατέστη αδύνατη. Με την πλήρη αποχώρηση των ΡΕΔ από το βορρά οι εντυπώσεις μένουν στην πλευρά των ΟΕΔ, καθώς δεν έχασαν έδαφος, και αντέστρεψαν την αρχική εικόνα. Από την άλλη οι απώλειες τους, κυρίως σε εφόδια, ήταν τεράστιες και μόνο αν δουλέψει αποτελεσματικά ο ανεφοδιασμός από τη Δύση (πράγμα που δεν φαίνεται προς ώρας) μπορούν να αποκτήσουν κάποια στρατηγική σημασία για τη επικείμενη μάχη του Ντονμπάς, Σε αυτήν, αν οι ΡΕΔ δεν πετύχουν εμφανή νίκη (π.χ. κατάληψη του Χαρκόβου) δεν θα κάνουν παρέλαση στη Μόσχα ως νικήτριες.

Πάμε τώρα να ερμηνεύσουμε μερικά τουλάχιστον περίεργα συμβάντα. Γιατί  η Ρωσία επιτέθηκε με αριθμητικό μειονέκτημα; Επιτέθηκε με το 25% περίπου του εν ενεργεία στρατού της  γιατί  πρώτον, είχε ίσως υποτιμήσει τραγικά το αξιόμαχο των ΟΕΔ. Δεύτερον, είχε πιθανόν προβλέψει την διάρκεια των επιχειρήσεων που τελικά θα απαιτηθούν, και την σταδιακή υποχρεωτική «κυκλική» κινητοποίηση του συνόλου των ΡΕΔ. Τρίτον, και αυτό είναι σίγουρο, είχε και εξακολουθεί να έχει το ένα μάτι στο τι θα κάνει η δύση. Ένα εκατοστό να εισχωρήσει στο έδαφος της Ουκρανίας, της Λευκορωσίας, της Υπερδνειστερίας, της Ν. Οσετίας (για να μην μιλήσουμε για το Καλινινγκραντ) δυτική η φιλοδυτική δύναμη για ανθρωπιστικό ή οποιοδήποτε άλλο λόγο, η Ρωσία οφείλει να απαντήσει προληπτικά και καταιγιστικά. Αλλιώς η κλιμάκωση θα φέρει εντός λίγων ωρών τον Γ’ Παγκόσμιο Πόλεμο και να ζήσουν (οι κατσαρίδες) να μας θυμούνται.

Για τον ίδιο λόγο η Ρωσία (έλεγχο του πως θα κινηθούν οι δυτικοί και άμεση απάντηση) χρησιμοποίησε σε μικρό βαθμό την αεροπορία των ΡΕΔ. Τα δε υπέρτερα των πολυδιαφημισμένων F-35, υπερσύγχρονα μαχητικά (SU-35, SU-57) καθόλου. Έχοντας όχι περισσότερα από 500 top class αεροπλάνα τα προφυλάσσει.

Άλλα κυρίως, και πάλι για τον ίδιο λόγο, δεν χρησιμοποίησε καθόλου τα «περιπολούντα» έξυπνα πυρομαχικά που διαθέτει και τους φουτουριστικούς πυραύλους Kalibr και Iskanter ταχύτητας 8-9 Mach που όχι μόνο δεν αναχαιτίζονται από το σύστημα Patriot αλλά «ανιχνεύονται» όταν έχουν ήδη βρει  το στόχο τους. Καθόλου; Όχι ακριβώς: Χρησιμοποιήθηκαν, αλλά για το λόγο που προορίζονται. Να χτυπήσουν … δυτικούς στόχους, και εξηγούμαι. Οι τεράστιες συγκεντρώσεις πολεμικού υλικού σε υπόγειες αποθήκες δίπλα στα σύνορα Ουκρανίας – Πολωνίας και η βάση συγκέντρωσης των μισθοφόρων και εκπαίδευσης των εθελοντών Ευρωπαίων και Αμερικανών εξαερώθηκαν από αυτούς τους συγκεκριμένους πυραύλους. Οι ροές μισθοφόρων σταμάτησαν (μισθό, βιασμούς και πλιάτσικο ήθελαν, όχι να σκοτωθούν). Η Ουκρανία, ποιούσα την ανάγκη φιλοτιμία, δήλωσε ότι δεν δέχεται άλλους εθελοντές.

Σημαντική σημείωση. Οι πύραυλοι αυτοί (καθώς και η τορπίλη – drone με το εύλογο όνομα Poseidon) μπορούν να αλλάξουν την συμβατική κεφαλή σε πυρηνική τάχιστα. Φανταστείτε ένα πύραυλο να εκτοξεύεται από υποβρύχιο κάπου στη μέση του Ειρηνικού και με ταχύτητα 10 Mach σε 5 λεπτά να χτυπάει το Hollywood, ή μια τορπίλη που κάνει αυτόνομα  το γύρο της Γης, σε βάθος 1000 μέτρων, ποντίζεται στη Nova Zemliya, περνάει κάτω από τους πάγους της Αρκτικής και του Β. Ατλαντικού, και βγαίνει στην επιφάνεια προς πυροδότηση μπροστά στο Staten Island. Ελπίζω να μην τα δούμε.

Τι θα γίνει τώρα στη Β΄φάση του πολέμου; Παρότι είναι παρακινδυνευμένο, και εύκολα μπορούμε να βγούμε «εκτός θέματος» θα το επιχειρήσουμε:

  • Στόχος των ΡΕΔ είναι η πλήρης κατάληψη του Ντονμπάς για πολιτικούς, ηθικούς και οικονομικούς λόγους. Το πρώτο, λόγω του ότι οι κάτοικοι νιώθουν Ρώσοι. Το δεύτερο γιατί οι Ρώσοι ως κύρια εθνότητα της μεγάλης ΕΣΣΔ, την ώρα που σημαντικό τμήμα των Ουκρανών συνεργαζόταν με τους ναζί, έχυσαν ποταμούς αίματος για να το απελευθερώσουν. Να μην ξεχνάμε ότι το Χάρκοβο είναι η μοναδική μεγάλη πόλη της ΕΣΣΔ που στον πόλεμο άλλαξε χέρια τέσσερις φορές. Και τρίτο, γιατί είναι μια τεράστια βιομηχανική και εξορυκτική ζώνη. Η κατάληψή της θα κάνει την Ουκρανία χώρα αποκλειστικά αγροτική και τους Ουκρανούς έθνος εξαγωγής φθηνού εργατικού δυναμικού (περισσότερο απ’ ότι είναι τώρα).
  • Στόχος αποτελεί και η υπόλοιπη παραλιακή ζώνη από το Νικολάιεφ μέχρι την Υπερδνειστερία. Αυτό όμως θα εξαρτηθεί από την εξέλιξη στο Ντονμπάς. Τώρα αν οι Ρωσία θέλει πραγματικά να μας εκπλήξει, υπάρχει, μικρή πιθανότητα πάντως, να προηγηθεί ο πλήρης έλεγχος του Ευξείνου Πόντου από το Ντονμπάς. Σε αυτή την περίπτωση θα απαιτηθεί ανάπτυξη μεγαλύτερων δυνάμεων για να καθηλωθούν οι ισχυρές ΟΕΔ στο Ντονμπάς.
  • Για το Ντονμπάς, είτε προηγηθεί είτε όχι της Οδησσού, η κύρια πλευρά της λαβίδας (η σφύρα) θα είναι από νότια, γι’ αυτό είχε τεράστια σημασία η κατάληψη της Μαριούπολης. Ο άκμονας θα είναι από βορρά (Σούμι).
  • Οι ΟΕΔ έχουν πολύ καλά οργανωμένες θέσεις στο Ντινμπάς, αλλά, και αυτό είναι σημαντικό, με μέτωπο προς ανατολάς. Έτσι, με κατά μέτωπο επίθεση θα είναι κατά πάσα πιθανότητα ανυπέρβλητες. Με την κίνηση των ΡΕΔ στις πτέρυγες που προβλέπουμε, θα εξαρτηθούν πολλά από τη δυνατότητα ενίσχυσης από δυσμάς. Αυτή με τη σειρά της μοιάζει εξαιρετικά δύσκολη λόγω των ήδη μεγάλων πληγμάτων στα μηχανοκίνητα μέσα των ΟΕΔ, και την πλήρη έλεγχο του εναέριου χώρου από τις ΡΕΔ. Μόνο δυτική παρέμβαση μπορεί να αντιστρέψει την κατάσταση στον αέρα. Αν από την άλλη, οι ΟΕΔ βγουν από τις οργανωμένες θέσεις τους, για να πολεμήσουν τους εισβολείς, αυτό θα είναι «δώρο» για τις ΡΕΔ και η πλήρης καταστροφή των ΟΕΔ στα ανατολικά, ζήτημα χρόνου, άρα δεν μοιάζει πιθανή επιλογή.

Συμπερασματικά, ακολουθούν πολύ σκληρές μάχες, μεγάλη χρήση πυροβολικού και από τους δύο αντιπάλους, μεγαλύτερη χρήση αεροπορίας από τος ΡΕΔ, αργή πρόοδος των επιχειρήσεων, πολύ αίμα, και ρωσική νίκη με μεγάλο κόστος. Και να μην ξεχνάμε ένα δεδομένο. Όσο αυξάνει η διάρκεια των επιχειρήσεων τόσο το παγκόσμιο πολιτικό, οικονομικό και εντέλει στρατιωτικό σύστημα αποσταθεροποιείται και γίνεται απρόβλεπτο. Με ότι αυτό σημαίνει για την ανθρωπότητα στην πυρηνική εποχή.

 

Homo Politica

4/4/2022

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here